عید 95

خوشحالم هنوز جانی در بدن دارمو نفسی میکشم.

خوشحالم که هنوز می تونم بنویسم.

چه در دفتر خاطرات زنده یعنی وبلاگ و چه در دفتر شعر و دفتر خاطرات شخصی.

خوشحالم که می تونم فکر کنم کجاها بودم و به کجاها رسیدم.

خوشحالم که خانواده ام در کنارم هستن.

خوشحالم هر روز زندگی با همسرم برام زیباتر می شه و بیشتر به تفاهم می رسیم.

خوشحالم که در محیطی کار می کنم که دوستش دارم.

دیگه هیچ چیزی برام مهم نیست.

من و همه ی این خوشبختی های کوچیک در کنار هم تنها دارایی های من.

خدایا شفای همه ی مریض ها و بس.

سال نو پیشاپیش مبارک